ΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ ΚΑΤΩ!

Ας σκεφτούμε απλά… είναι δύσκολο στις μέρες μας να σκεφτούμε έτσι. Γιατί όλοι αισθανόμαστε ένα δάκτυλο να μας δείχνει σαν τους κατ’ εξοχήν ενόχους για τα πάντα.
 
Ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί γονατίζουμε κάτω από το βάρος μιας σχολικής χρονιάς που βγήκε με την ψυχή στο στόμα.
 
Αρκετοί σε δύο και τρία σχολεία. Με λίγες ώρες από όλα τα μαθήματα, προκειμένου να καλύψουμε ελλείψεις.
 
Με συνεχή ερωτήματα και αγώνες για να υπάρχουν υλικά στα σχολεία, για να μεταφέρονται οι μαθητές μας, για να καλύπτουν την πείνα τους και την ανασφάλειά τους.
 
Παλεύοντας μέσα σε τάξεις χαμηλών προσδοκιών και καμένων ελπίδων, με μια νέα γενιά που της στερείται ακόμη και το δικαίωμα στο όνειρο.
 
Με ώρες προσφοράς αλληλεγγύης και στήριξης κι εκτός ωραρίου, αφού τα μέτρα στήριξης στην εκπαίδευση θεωρούνται πολυτέλεια.
 
Με την κυβέρνηση σε ρόλο Προκρούστη αλλά ενδεδυμένη με τον μανδύα του δίκαιου τιμωρού. Να κόβει από την παιδεία ότι ξεφεύγει από τις εντολές της τρόικας και τις προδιαγραφές της ΕΕ και των μνημονίων: Χρήματα, καθηγητές, μαθητές, κτήρια, ζωές.
 
‘’Για να μπει μια τάξη επιτέλους με αυτούς τους χαραμοφάηδες τους εκπαιδευτικούς…’’
 
Τι κι αν τα νούμερα δείχνουν ότι οι ώρες που δουλεύουν οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα είναι στο μέσο όρο της ΕΕ, αλλά με δραματικά χαμηλότερους μισθούς;
 
Τι κι αν οι μελέτες τους δείχνουν ότι μια διδακτική ώρα ισοδυναμεί με τρεις τουλάχιστον ώρες γραφείου;
 
Τι κι αν και όλες τις υπόλοιπες δουλειές του σχολείου τις κάνουν οι εκπαιδευτικοί;
 
Τι κι αν οι τάξεις με τριάντα παιδιά οδηγούν περισσότερο σε διαδικασία σταβλισμού παρά σε διαδικασία μόρφωσης;
 
Τι κι αν οι κοινωνικές συνθήκες, η φτώχεια, η ανεργία των γονιών, η έλλειψη των βασικών, ταλανίζουν τους μικρούς έφηβους την ίδια ώρα που ο εκπαιδευτικός «παιδονόμος» δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με κάθε έναν, έστω κι ένα λεπτό;
 
Ας είναι καλά, τα Παρατηρητήρια για την ενδοσχολική βία, που ιδρύει το υπουργείο σε κάθε Διεύθυνση, ροκανίζοντας τα χρήματα των ΕΣΠΑ. 
 
Και πάνω σ΄ όλα αυτά, οι κυβερνητικοί άρχοντες, μόλις τα σχολεία κλείνουν την μαθησιακή διαδικασία και περνούν στη λαιμητόμο των εξετάσεων, έρχονται να ισοπεδώσουν εκβιαστικά, ότι έμεινε όρθιο από το σχολείο που ξέραμε.
 
Αύξηση ωραρίου, που σημαίνει υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών ανά την Ελλάδα, μηδαμινές προσλήψεις και απολύσεις. 10.000 αναπληρωτές στη εκπαίδευση βλέπουν τη μόνιμη έξοδο της απόλυσης. Άλλοι 10.000 με 15.000 μόνιμων εκπαιδευτικών θα οδηγηθούν σε αναγκαστικές μετακινήσεις το επόμενο δίχρονο και αρκετοί θα οδεύσουν στην απόλυση.
 
Συγχωνεύσεις σχολείων, που σημαίνει αύξηση αριθμού μαθητών ανά τάξη, υποταγή στις κυβερνητικές επιλογές μέσω της αξιολόγησης, αργία και απόλυση για τους ‘’απείθαρχους’’. 
 
Αλλαγή των ήδη αλλαγμένων τρόπων διάρθρωσης και λειτουργίας των γενικών και τεχνικών λυκείων, με λιγότερη γνώση και περισσότερες εξετάσεις, με καθιέρωσης της παιδικής απλήρωτης δουλειάς με τον εύηχο τίτλο της ‘’μαθητείας’’.
 
Ας σκεφτούμε λοιπόν απλά…
 
Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να μας εμποδίσει από το αυτονόητο καθήκον κάθε σκεπτόμενου εκπαιδευτικού, να ξεσηκωθεί και να τους στείλει στο διάολο, απαιτώντας να κρατήσει όρθιο τον εαυτό του, τους μαθητές του και την κοινωνία;
 
Ας σκεφτούμε, κάθε εργαζόμενος ή άνεργος.
 
Μήπως και σ’ αυτόν δεν ρίχνουν το φταίξιμο για την πορεία της επιχείρησης και της χώρας;
 
Σίγουρα δεν έχει κάποιον στη δουλειά του που να μπορεί να του φορτώσει την «λειψή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας», με τον εργοδότη να είναι πάντα εκτός ευθύνης;
 
Ή μήπως δεν μπορεί πάντα να κάνει κάτι παραπάνω;
 
Να δουλέψει π.χ. χωρίς ωράριο ή τα σαββατοκύριακα;
 
Η αξιολόγηση και η διασφάλιση ποιότητας σίγουρα αυτόν δεν αφορά; Ή το καταλαβαίνει όταν παίρνει το χαρτί της απόλυσης;
 
Ή μήπως να καρφώσει τον διπλανό του που ολιγωρεί;
 
Κι αν εν πάσει περιπτώσει, αφού αυτός δεν αμείβεται καλά, γιατί να παίρνει ο άλλος περισσότερα;
 
Κι αν αυτός δεν έχει δουλειά γιατί αυτός του Δημοσίου να την έχει και μάλιστα μόνιμη; 
 
Γιατί να δουλεύουν οι ηλικιωμένοι, αφού οι νεώτεροι μπορούν να βγάλουν περισσότερη δουλειά και μάλιστα με πολύ λιγότερα χρήματα;
 
Ας σκεφτούμε κάτι άλλο.
 
Οι ‘’αγίες’’ εξετάσεις, οι ενδοσχολικές, οι πανελλαδικές τι θα γίνουν;
 
Γιατί όλοι μπορεί να μιλούν για την εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά ‘’δε πα να χάθηκαν τόσες ώρες μαθημάτων και μάλιστα αντικειμένων που εξετάζονται, στη διάρκεια της χρονιάς…. Το ζητούμενο είναι να γίνουν οι εξετάσεις. Σκεφτείτε τα παιδιά που αγωνιούν. Την λαϊκή οικογένεια που στενάζει να πληρώσει τα φροντιστήρια…’’ Είναι βαρετό και προβλέψιμο το σλόγκαν.
 
Και δεν θα μιλήσουμε βέβαια για τις πληρωμένες πένες κονδυλοφόρων και την κοινή γνώμη που διαμορφώνουν τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης.
 
Ας σκεφτούμε αλλιώς…
 
Όταν ξεσηκώθηκαν οι εργαζόμενοι στο Μετρό, η «κοινή γνώμη» έπρεπε να αντιδράσει, γιατί ‘’δεν μπορούσε να πάει στη δουλειά της’’; Αυτός ήταν ο εκβιασμός της κυβέρνησης. Ανάμεσά τους θα ήταν και πολλοί καθηγητές από αυτούς που σε λίγο η δουλειά τους θα είναι εκτός Αττικής ή θα πάρουν το χαρτί της απόλυσης. Σίγουρα θα ήταν και πολλοί εργαζόμενοι που δεν πληρώνονται ακόμη, ή άλλοι που τώρα είναι άνεργοι.
 
Για τους εργαζόμενους στο εμπόριο, πολλούς απλήρωτους για μήνες, που δεν δέχονται να δουλέψουν το σαββατοκύριακο ή την 1η Μάη, ο εκβιασμός είναι ότι πλήττουν τον τουρισμό και το καταναλωτικό πνεύμα των γιορτών. Κι όμως οι περισσότεροι από εμάς πολύ δύσκολα εξοικονομούμε τα χρήματα για τα απαραίτητα.
 
Ο τωρινός εκβιασμός της κυβέρνησης είναι ότι η απεργία των καθηγητών θα εμποδίσει τις εξετάσεις και ‘’θα παίξει με την αγωνία χιλιάδων οικογενειών’’.
 
Ο θύτης χλευάζει τα θύματα.
 
Λες και δεν το ήξερε αυτό η κυβέρνηση όταν κατέβαζε αυτή την περίοδο τα μέτρα. Αλλά για να δούμε λίγο πιο προσεκτικά.
 
Η κυβέρνηση λέει στους μαθητές και τους γονείς τους ότι δεν πρέπει να τους ενδιαφέρει αν η Δημόσια εκπαίδευση καταρρέει αρκεί να μπορούν να δίνουν εξετάσεις. Και ακόμη ότι θα δώσουν εξετάσεις για να μπουν σε σχολές με πτυχία ανεργίας αφού αυξάνοντας τα ωράρια των ήδη εργαζόμενων, οι θέσεις εργασίας μειώνονται. Καλό θα ήταν να σκεφτόταν κανείς το Γολγοθά των παιδιών στους εννιά μήνες, που νοιώθουν οι καθηγητές τους και όχι μόνο στις εξετάσεις…
 
Αυτή είναι μέχρι στιγμής η υπεροχή της κυβέρνησης και των συνδικαλιστικών της δεκανικιών.
 
Δεν πείθει ότι η εξουσία της είναι καλή αλλά ότι είναι αναπόφευκτη.
 
Και ενεργοποιεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό.
 
Έτσι που ο καθένας να πορεύεται με την αυταπάτη της άμεσης λύσης στο δικό του πρόβλημα, που την επόμενη μέρα καταρρέει.
 
Ας σπάσουμε λοιπόν το φαύλο κύκλο εκβιασμού – υποχώρησης.
 
Τα μολύβια κάτω.
 
Ας ξεσηκωθούμε.
 
Όταν ο αντίπαλος, η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, μαζί με όλο το αστικό πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ επιτίθενται, η συζήτηση για τον καταλληλότερο χρόνο αντίδρασης, υπονομεύει την αποτελεσματικότητα της.
 
Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ–ΔΗΜΑΡ θα υποταχθεί σ’ αυτούς με πολλά σκουξίματα και ευαισθησίες. Σαν τη Ρεπούση που προτιμά την αύξηση του ωραρίου των καθηγητών αν είναι να καλυφθούν οι μαθητές, γιατί δεν της έχει περάσει από το μυαλό ότι οι αδιόριστοι πρέπει να βρουν δουλειά ή οι 10.000 αναπληρωτές να μην απολυθούν.
 
Οι ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ πρόσφατα ανέπτυξαν «δημοκρατικές» ευαισθησίες. Στη ΔΑΚΕ δεν αρκούν οι ψηφοφορίες μαζικών ΓΣ αλλά θέλει κάλπες, δηλαδή τοποθέτηση αλά ΜΜΕ, χωρίς συζήτηση. Η δε ΠΑΣΚΕ, δεν ψηφίζει την πρόταση για την απεργία ‘’αν δεν την ψηφίσουν όλοι’’!
 
Η πρόταση για 48ωρη απεργία του ΠΑΜΕ και μετά βλέπουμε, δείχνει ταλάντευση πριν την μάχη και υπονομεύει την εξέλιξή της. 
 
Η Αριστερά οφείλει να σταθεί στο ύψος των προσδοκιών όσων την ανεβάζουν σε εκλογικά ποσοστά προς το συνέδριο της ΟΛΜΕ.
 
Να οργανώσει και να δώσει τη μάχη ανατροπής των σχεδίων τους.
 
Με όλο τον εκπαιδευτικό κόσμο κι όχι μόνο.
 
Με τους εργαζόμενους του δημόσιου κι ιδιωτικού τομέα.
 
Με τους ανέργους κι αδιόριστους.
 
Με τους φοιτητές, τους μαθητές και τους νέους.
 
Για να μην περάσει κανένα από τα νέα μέτρα.
 
Για δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση και δημόσια αγαθά για όλους.
 
Για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο δολοφόνος των εκπαιδευτικών και της παιδείας
 
Για να γίνουν νέες προσλήψεις και να ακυρωθούν οι απολύσεις εκπαιδευτικών
 
Για να μειωθούν οι μαθητές σε κάθε τμήμα και να γίνει πιο ουσιαστικό το μάθημα
 
Για να αυξηθούν οι δαπάνες για την παιδεία, καλύπτοντας ζωτικές ανάγκες μιας σχολικής υποδομής που καταρρέει
 
Για να αυξηθούν οι μισθοί των εκπαιδευτικών που έχουν καταρρεύσει, μετά από μείωση κοντά στο 30% από τις μνημονιακές πολιτικές.
 
Για να ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και αυτοί που την εκφράζουν.
 
Για το δικαίωμα στη δουλειά και στην εργασιακή αξιοπρέπεια.
 
Για να πάρουμε τον πλούτο και την εξουσία από το κεφάλαιο, να επιβάλλουμε το κτίσιμο μιας αξιοβίωτης ζωής.
 
Δεν ωφελούν τα μασημένα λόγια μη και ταράξουμε την ‘’κοινή γνώμη’’ των ψηφοφόρων.
 
Θέλουμε να συμμαχήσουμε με την γενναία γνώμη των οργισμένων και των μαχόμενων. Όταν ο πόλεμος έχει κηρυχθεί η μόνη επιλογή μας είναι να πολεμήσουμε με τον καλύτερο τρόπο.
 
Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να περιμένουμε τους κροκόδειλους της ΟΛΜΕ. Ούτε αρκεί να τους ρίχνουμε αναθέματα, αναζητώντας άλλοθι.
 
Να μαζευτούμε σε κάθε σχολείο, να λογαριαστούμε, να κοιταχτούμε στα μάτια και να αποφασίσουμε.
 
Να γίνουν γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ και συνεδριάσεις των ΔΣ, που να αποφασίσουν και ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ απεργία διαρκείας τώρα.
 
Να βηματίσουμε μαζί με τα παιδιά και τους γονείς τους σε κάθε γειτονιά, με διαδικασίες ενημέρωσης, κοινών συντονιστικών αγώνα.
 
Ας αποκτήσουν ξανά οι λέξεις το νόημά τους.
 
Αγώνας σημαίνει ξεσηκωμός, ανατροπή, αλλιώτικα πράγματα.
 
Αγώνας με τον αραμπά και τη σφραγίδα δεν γίνεται. Αντίθετα, αποτελεί τη γελοιογραφία του και το θάνατό του.
 
Τα μολύβια κάτω λοιπόν. Η αξιοπρέπεια, η παιδεία, η συλλογικότητα μπροστά
 
                                                                                                       
 
 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ. ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ Η ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΠΙΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ.

Εδώ και οχτώ μέρες στο αμαξοστάσιο του μετρό στα Σεπόλια εξελίσσεται ένας ολοκάθαρα δίκαιος αγώνας της εργατικής τάξης ενάντια στο σφαγείο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που τόσο καιρό ληστεύει κατακτήσεις και δικαιώματα αιώνων και εν τη προκειμένη σκοπεύει να ξεπουλήσει τις δημόσιες υπηρεσίες, να καταδικάσει τους εργαζόμενους του μετρό σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας με μείωση μισθών και κατάργηση συλλογικών συμβάσεων που θα τους καταστήσει όμηρους στα χέρια της εργοδοσίας. Ακόμη σκοπεύει να αυξήσει την τιμή των εισιτηρίων και να μετατρέψει σιγά σιγά ένα δημόσιο αγαθό σε πλεονέκτημα για λίγους…

            Ενάντια λοιπόν σε όλα αυτά, οι απεργοί του μετρό μάχονται με αξιοπρέπεια. Δεν λύγισαν στις γκεμπελικού τύπου απειλές της κυβέρνησης και διαμήνυσαν  πως ο αγώνας στις συγκοινωνίες είναι αγώνας ολόκληρου του ελληνικού λαού και συνδέεται άμεσα  με τον αγώνα για την παιδεία, την υγεία τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Αμέσως ξεκίνησε ένας οχετός λάσπης από την μεριά της κυβέρνησης, που κατασυκοφάντησε το μόνο μέσο που έχουν οι εργαζόμενοι στα χέρια τους προκειμένου να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ως κατάχρηση και κοινωνική αναλγησία, αφού «ο κόσμος δεν έχει να πάει στην δουλειά του βρε αδελφέ!» Όταν όμως η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο και η κοινωνική εξαθλίωση είναι ακόμη πιο έντονη μέρα με την μέρα για πια δουλεία μας μιλάνε οι εν λόγω «κύριοι»; Για την δουλειά που μας στέρησαν ή για τα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα στα οποία ξεπουλιούνται οι κόποι της σημερινής νεολαίας για ένα κομμάτι ψωμί;

            Το θράσος τους δεν σταμάτησε όμως εδώ. Με κυνισμό, επιστράτευσαν τα παπαγαλάκια τους στα αστικά μέσα ενημέρωσης προκειμένου να διαχυθεί στην κοινωνία το κλίμα αυτού του χυδαίου ατομισμού. Από εμετικά άρθρα σε κοινότυπα περιοδικά life-style (βλ. lifo) μέχρι και στρατευμένους στο όνομα του κεφαλαίου και της εκμετάλλευσης δημοσιογράφους σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, ο αγώνας των απεργών κατασυκοφαντήθηκε. Οι ίδιοι άνθρωποι που ευθύνονται για την εξαθλίωση και ταλαιπωρία μας, κόπτονται για την εξυπηρέτησή μας!! Η αστική υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.

            Όλα αυτά όμως δεν στάθηκαν ικανά να κάμψουν τους γενναίους απεργούς, οι οποίοι ακόμα και όταν στάλθηκαν σε αυτούς τα χαρτιά της πολιτικής τους επιστράτευσης δεν λύγισαν και αποφάσισαν αταλάντευτα την συνέχεια του αγώνα τους. Η φράση του προέδρου του σωματείου κ. Σταματόπουλου είναι ενδεικτική. «Η επίταξη είναι χούντα. Ας έρθουν να μας πάρουν νεκρούς.» Κύμα αλληλεγγύης ξεσηκώθηκε από όλη την Ελλάδα. Οι συνάδελφοι των απεργών στις συγκοινωνίες προχώρησαν επίσης σε απεργία, ενώ το αμαξοστάσιο γέμισε από αλληλέγγυους φορείς, σωματεία, οργανώσεις.

            Ο πολιτικός όμως κυνισμός της κυβέρνησης, αφού δεν σταμάτησε στις απειλές, στην χουντικού τύπου επιστράτευση, στο ότι έστειλε τρεις εργαζόμενους στο νοσοκομείο με καρδιακά επεισόδια, έφτασε στο αποκορύφωμα, με τις δυνάμεις καταστολής να εισβάλλουν σήμερα 25-1-2013 στο αμαξοστάσιο, να συλλαμβάνουν τους απεργούς και να διαλύουν την απεργία. Οι τακτικές αυτές αυταρχισμού και ολοκληρωτικής επιβολής του αστικού κράτους, κατά κόρον συνηθισμένες το τελευταίο διάστημα, ξεκίνησαν με τις επιχειρήσεις ενάντια στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους, με της καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου με την αναίτια σύλληψη αγωνιστών και την καταπάτηση των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων. Δεν θα τους αφήσουμε όμως να κάμψουν το ηθικό μας. Όσο προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά της αντίστασης και της ελπίδας τόσο αυτή θα φουντώνει και θα αγκαλιάζει όλους τους καταπιεσμένους.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ.                

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ.

 

Λαέ μην σφίξεις άλλο το ζωνάρι

Μην έχεις πια την πείνα για καμάρι

Οι αγώνες που’χεις κάνει δεν φελάνε

Το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε

Λαέ μην σφίξεις άλλο το ζωνάρι

Η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή

Του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Ιάκωβος Καμπανέλλης.

ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ      Ε.Α.Α.Κ.

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

chaplin.jpg

Σχολιάστε

Δεκέμβριος 12, 2012 · 20:17

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 17-12 ΣΤΙΣ 3:00 ΣΤΟ μανΧ

    ΠΡΟΒΟΛΗ  ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΑΙΑΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ 

                ΤΑΙΝΙΑΣ ‘Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΚΤΑΤΩΡ’  

            ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ:

  • Ø ΤΗ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ  ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • Ø  ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ
  • Ø ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Το φασισμός βαθιά κατάλαβέ τον
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον…

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
Και χάνονται βαθιά στα περασμένα

Οι
μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν μα όχι και το μίσος του για μένα…  

 ΕΚΤΟΣ ΥΛΗΣ (σχημα πτδε) ΑΝΥΠΑΚΟΗ (σχημα τεαπη)                         

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΠΤΥΧΙΑ ΑΕΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΟΛΛΕΓΙΩΝ!

 

                Το νέο μεσοπρόθεσμο που πέρασε προ ολίγων ημερών ψηφίστηκε οριακά αφενός και αφετέρου με χιλιάδες διαδηλωτές-που έχουν απονομιμοποιήσει κάθε είδους αντιλαϊκής πολιτικής που Συγκυβέρνηση-Τρόικα-ΔΝΤ-ΕΕ προβάλει σαν Μεσσία-να παραμένουν επί ώρες έξω από την βουλή με φανερό το στίγμα της αντίστασης.Το νέο, λοιπόν, μεσοπρόθεσμο προβλέπει την αύξηση του Φ.Π.Α ,φορολόγηση ακίνητης περιουσίας, μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, και αποχωρήσεις 25.372 υπαλλήλων μέχρι το 2013,μείωση συντάξεων και μισθών και πολλά άλλα..

 

                Για να έρθουμε και στα καθ’ημάς προβλέπονται 130 απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων στο ΕΚΠΑ γεγονός που συνδυάζεται με την συγχώνευση Τμημάτων με σκοπό την ολοένα και μικρότερη κρατική χρηματοδότηση και όλα αυτά μαζί συνεπάγονται την πλήρη υπολειτουργία της Σχολής μας αλλά και όλων των σχολών του ΕΚΠΑ. Ο νέος νόμος πλαίσιο, όπως είναι γνωστό, έχει ήδη καταπατήσει κάθε φοιτητικό κεκτημένο που με αγώνες της νεολαίας κατακτήθηκε. Από το εαρινό εξάμηνο του ’13 καταργούνται συγγράμματα, ήδη έχουν κλείσει φοιτητικές εστίες, τίθενται οικονομικά κριτήρια για την κάρτα σίτισης, συγχωνεύονται και κλείνουν Σχολές…

 

                 Μέσα σε όλα αυτά, λοιπόν, ο περίφημος νόμος Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου-που ακολουθεί πιστά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου- προβλέπει την  εξίσωση των απόφοιτων των Κολεγίων με τους πτυχιούχους των Πανεπιστημίων και ενισχύει την επαγγελματική τους εξομοίωση (στο άρθρο 7, παρ.6 γ της ΠΝΠ).Με τη πτύχη αυτή του νέου αυτού  νόμου περί κολλεγίων που θεσπίστηκε ορίζεται ότι οι απόφοιτοι των κολλεγίων στην Ελλάδα θα μπορούν να διεκδικούν θέσεις πτυχιούχων Ανώτατης σχολής στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, θα μπορούν να διεκδικήσουν σχετική προαγωγή ή μισθολογική αναβάθμιση, θα μπορούν να μετέχουν σε προγράμματα του ΟΑΕΔ ή άλλων Οργανισμών και θα έχουν όλα τα εργασιακά δικαιώματα που έχουν οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων. Πρόκειται για πράξη που ευθέως βάλλει εναντίον του άρθρου 16 του Συντάγματος για τον αποκλειστικά δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης.

 

                Σκοπός της κυβέρνησης μέσω αυτής της πρακτικής δεν είναι άλλος παράνα ενισχύσει ολοένα και περισσότερο τις ιδιωτικές επιχειρήσεις -καθώς σε μία τέτοια θα μετατραπεί πλέον και η Ανώτατη Εκπαίδευση καθιστώντας την προνόμιο των ολίγων, εκείνων που μπορούν να την αγοράσουν. Με την ολοένα και μικρότερη κρατική χρηματοδότηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ που οδηγεί γρηγορότερα στην απονέκρωση τους στοχεύει στην πλήρη διάλυση κάθε δημόσιου και δωρεάν αγαθού γιατί αν μη τι άλλο….ΚΟΣΤΙΖΕΙ!Η πτυχή αυτού του νόμου εμμέσως πλην σαφώς πιέζει τα δημόσια πανεπιστήμια-πριν διαλυθούν πλήρως- να εφαρμόσουν 2 κύκλους σπουδών(3 χρόνια bachelor-2 χρόνια master) για να ανταγωνιστούν τα ιδιωτικά, άρα σπασμένα και πιο ειδικευμένα πτυχία .Κατά συνέπεια, λοιπών, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα μεγάλο εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό που διαρκώς θα πρέπει να επανακαταρτίζεται για να ανταποκρίνεται στις αλλαγές στην αγορά με δικά του έξοδα σε ιδιωτικά κολέγια-ινστιτούτα , για να εμπλουτίσει όσο το δυνατόν περισσότερο τον ατομικό φάκελο προσόντων και να επιβιώσει μέσα σ’αυτή την εργασιακή ζούγκλα.

 

                Πέρα, όμως, από τα εκπαιδευτικά δικαιώματα που καταπατά αυτός ο νόμος καταστρέφει ολοσχερώς κάθε είδους εργασιακό δικαίωμα στην αγορά εργασίας. Η εφαρμογή αυτών των πτυχών του νόμου θα οδηγήσουν στον εργασιακό κανιβαλισμό με τον ανταγωνισμό να φτάνει στο ζενίθ του. Σε συνδυασμό με την κατάργηση των συλλογικό συμβάσεων και την αντικατάσταση τους από ατομικές η εργασιακή συνεργασία και ο εργατικός συνδικαλισμός θα αντικατασταθεί από ένα ροντέο για το ποιός θα διεκδικήσει μία από τις ήδη ελάχιστες θέσεις εργασίας. Και λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού και της ανεργίας η εκμετάλλευση των κεφαλαιοκράτων προς τους εργαζόμενους θα γίνει ακόμη πιο σκληρή με την ολοένα μεγαλύτερη συμπίεση των μισθών και την μετατροπή τους σε μισθούς πείνας…

 

Απέναντι σε αυτούς που μας καταστρέφουν το μέλλον τους απαντάμε πως..

 

     ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ ΠΑΛΕΥΑΝΕ,ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ! 

 

 

            ΑΝΥΠΑΚΟΗ               ΕΚΤΟΣ_ΥΛΗΣ

                  Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

 

  Ανεξάρτητα Αριστερά Σχήματα Νηπιαγωγών & Δασκάλων.

 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Για το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του αγώνα του Θανάση Αγαπητού

Προς τους μαθητές μου, τους γονείς τους και τους συναδέλφους μου, τους συντρόφους μου στη δουλειά και τον αγώνα.
 
Ως δάσκαλος, σκεπτόμενος άνθρωπος, αλλά και ως ενεργός πολίτης που ασχολείται με τα κοινά για πάνω από 30 χρόνια θα ήθελα να σας απευθύνω αυτά τα λίγα λόγια.
 
Την Παρασκευή 16/11/12 στις 11:45 πμ με το τέλος της εκδήλωσης του σχολείου μου για την επέτειο του Πολυτεχνείου ( 107ο  Δημοτικό Σχολείο – Τμήμα Ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες), έγινε με κινηματογραφικό τρόπο μπροστά στα μάτια των παιδιών, η απαγωγή – σύλληψή μου και μεταφορά μου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από 4 άνδρες της ασφάλειας.
 
Όλα αυτά παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα, οδηγώντας μας σε συνειρμούς για μια νέα χούντα ενάντια στο λαό σήμερα. Μια περιστολή της ελευθερίας που έρχεται να συμπληρώσει τον οικονομικό και κοινωνικό σφαγιασμό.
 
Παρέρχομαι την κατηγορία σε βάρος μου, ως παντελώς ανυπόστατη έως γελοία. Η πρωτοφανής απόπειρα να γίνει η δίκη κεκλεισμένων των θυρών, εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο τρομοκράτησης κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, κάθε αντιστεκόμενης φωνής για ζωή και αξιοπρέπεια. Όλα αυτά, αποτελούν κατάλυση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων που ο παγκόσμιος πολιτισμός κατέκτησε με αίμα.
 
Δεν διώκομαι για καμία παράνομη πράξη. Ούτε με το μέτρο και το νόμο του καθεστώτος μόνιμης ‘’έκτακτης ανάγκης,  που θέλουν να επιβάλουν.  Ούτε να το ισχυριστούν δεν μπορούν. Διώκομαι, στοχευμένα και προκατασκευασμένα, για την στάση μου, τις ιδέες μου, την δημόσια κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα μου, που είναι ταγμένη στα συμφέροντα της κοινωνικής πλειονότητας. Ανήμερα την 28ηΟκτώβρη φέτος,  με είχαν συλλάβει και πάλι. Ήμουν  στο δρόμο, έξω από οποιοδήποτε χώρο διαδήλωσης. Αφού με φώναξαν με το όνομα μου, στη συνέχεια μου είπαν να τους ακολουθήσω για εξακρίβωση στοιχείων!  Ας κάνουν τουλάχιστον μια προσπάθεια να μην προκαλούν ειρωνικά γέλια…
 
Ποινικοποιείται σήμερα το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου. Τα μέτρα που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.
 
Δεν μπορώ να μην το υπογραμμίσω: Το πρωί της ίδιας μέρας της σύλληψης μου είχε βγει η καγκελάριος της Γερμανίας Μέρκελ, για να καταγγείλει τη  ‘’βία στην Ελλάδα’’.  Τόση προθυμία και δουλικότητα να ικανοποιηθούν εταίροι – θύτες μας;
 
Μαζί με τα δικαιώματα και τις ανάγκες, τις δικές μας και των παιδιών μας, για μια αξιοβίωτη ζωή κι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, θέλουν να βγάλουν  στην παρανομία και το δικαίωμα στην αντίσταση.
 
Είναι μικρόνοοι! Ειδικά τέτοιες μέρες.
 
Η εμπειρία της κατοχής νομιμοποίησε βαθειά στην ιστορική μνήμη την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού.
 
Το πολυτεχνείο του ’73, νομιμοποίησε την ΕΞΕΓΕΡΣΗ ενάντια σε κάθε τυραννία και καταπίεση.
 
Μην προκαλούν με τα υποκριτικά περί ‘’βίας’’. Βία είναι η ανεργία, οι απολύσεις, οι περικοπές μισθών και τόσα άλλα, που επιβάλλουν σε ένα ανυπεράσπιστο λαό. Πρέπει να χειροκροτήσουμε κιόλας;
 
Αλλά δεν σας απευθύνω αυτά τα λόγια απλά για να επικαλεστώ το αναφαίρετο δικαίωμα μου, όπως και όλων εσάς, να συμμετέχω στα κοινά και να αγωνίζομαι για μια καλύτερη παιδεία και ένα καλύτερο αύριο.
 
Είμαι δάσκαλος και δημόσιος λειτουργός. Σε τούτες τις δύσκολες στιγμές, θεωρώ  καθήκον μου να διδάσκω με τη στάση μου, την αξιοπρέπεια και όχι την μοιρολατρία. Ιδιαίτερα οι δικοί μου μαθητές (παιδιά με ειδικές ανάγκες), πάντα είχαν ανάγκη να προσπερνούν την αδιαφορία και τη δυσκολία. Ειδικότερα σήμερα, που η ανθρωποφάγα παιδεία των περικοπών θεωρεί τη φροντίδα γι αυτούς υπερβολική πολυτέλεια.
 
Το «να κοιτάζω τη δουλίτσα μου και τη βολή μου» κάτω από την δήθεν θαλπωρή της σιγουριάς μιας δημόσιας υπηρεσίας, ποτέ δεν το ασπάστηκα.
 
Πώς να το κάνουμε. Υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι  λειτουργοί για το κοινό καλό μέσα από το συλλογικό αγώνα. Το έχουμε διαλέξει, από το να είμαστε υπάλληλοι της τρόικας, όπως οι κυβερνώντες,  γονατιστοί μπροστά της.
 
Ιδιαίτερα σήμερα, θεωρώ πως η υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών (υγείας, παιδείας), είναι καθήκον και χρέος προς τα παιδιά μας.
 
Κονταίνει τους ανθρώπους η καταφυγή στο ατομικό βόλεμα, στο πρωτόκολλο μια δημοκρατίας ανάπηρης, η αδιαφορία για ότι συμβαίνει γύρω μας.
 
Ιδίως για μας τους εκπαιδευτικούς, έξω από μια τέτοια στάση ζωής, δεν υπάρχει διδασκαλία. Γιατί η γνώση χρειάζεται ελευθερία και η κριτική σκέψη δεν ανασαίνει στο φόβο. Η ιστορία πρέπει να διαβαίνει περήφανη πάνω στα οράματα για ένα καλύτερο αύριο κι όχι να ακυρώνεται με σκυφτά κεφάλια και λυγισμένους κορμούς.
 
Μόνο έτσι μπορώ να κοιτάζω τους γονείς και  τους μαθητές μου στα μάτια. Να ελπίζω πως σαν δάσκαλος θ’ αφήσω ένα χνάρι, για να βρουν το δρόμο τους για έναν καλύτερο κόσμο. Ένα κόσμο όπου θα ξεδιπλώσουν τα δικά τους όνειρα.
 
Και ένα τελευταίο που θέλω να σας πω: Δυνατά μπροστά όλοι μας! Νικητής θα βγει ο λαός και το δίκιο του. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που με αξιοπρέπεια αγωνίζονται. Τους δυνάστες τους καταπίνει η χλεύη της ιστορίας.
 
Θεσσαλονίκη, 17/11/2012
 
Θανάσης Αγαπητός
 
τ. μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ
υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την αντικαπιταλιστική αριστερά

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

ΑΣ ΓΙΝΕΙ Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ , Ο ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΝΙΞΕΙ… ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!

39 χρόνια μετά, η μνήμη και τα μηνύματα της εξέγερσης επανέρχονται στα στόματα και τα πανό του αγωνιζόμενου λαού. «Ψωμί – Παιδεία –Ελευθερία»: ιδού  η διαχρονική κόκκινη κλωστή που συνδέει το τότε με το σήμερα. Όλο και περισσότερο ακούγεται όχι σαν αντίλαλος της  αντιδικτατορικής πάλης του ’73, αλλά σαν φωνή από το παρόν και το  μέλλον στο οποίο λιγοστεύει το ψωμί, μαραζώνει η Παιδεία και στραγγαλίζεται η Ελευθερία.

 

Σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα, οι κυρίαρχοι κύκλοι προσπαθούν να ξεμπερδέψουν με το Πολυτεχνείο. Άλλοτε συγκαλυμμένα, προσπαθώντας να οικειοποιηθούν κάτι που δεν τους ανήκει, να «εθνικοποιήσουν» την εξέγερση, να  διαστρεβλώσουν τη νοηματοδότησή της. Τελευταία, με τις κραυγές για  την ανάγκη έλευσης «του τέλους της Μεταπολίτευσης», ορίζοντας βέβαια ως μεταπολίτευση, όχι τις αντιλαϊκές πολιτικές που κυριάρχησαν από την πτώση της χούντας ως σήμερα, αλλά τις ριζοσπαστικές τάσεις που εμφανίστηκαν και συχνά κυριάρχησαν στο φοιτητικό και το εργατικό κίνημα.

Οι εργατικές κατακτήσεις, όπως το ωράριο, οι συλλογικές συμβάσεις, η κοινωνική ασφάλιση, η σύνταξη, η περίθαλψη, η δωρεάν παιδεία κ.λπ., όχι μόνο ενταφιάζονται με τα απανωτά μνημόνια αλλά ξορκίζονται και ως πηγή των δεινών που παροξύνουν τη κρίση της χώρας! Αντίθετα, οι σφετεριστές του πλούτου, το κεφάλαιο, συνεχίζουν να θησαυρίζουν και να απομυζούν το δημόσιο χρήμα, να χτίζουν την κυριαρχία τους στους σωρούς των κοινωνικών ερειπίων που δημιουργεί η συμμαχία κυβέρνησης, Ε.Ε και Δ.Ν.Τ.

Η τελευταία γραμμή άμυνάς τους, πριν σαρωθούν οριστικά από το κύμα λαϊκής αγανάκτησης, είναι η ενίσχυση φασιστικών απόψεων και πρακτικών που σπέρνουν το σκοτάδι του φόβου, καταστέλλουν τις αντιστάσεις, τρομοκρατούν αγωνιστές. Η υιοθέτηση στο δημόσιο λόγο των μεγάλων αστικών παρατάξεων του «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» και του «ησυχία – τάξις -ασφάλεια», το αμόκ βίας και η αναγωγή του κατασταλτικού μηχανισμού σε εθνικό θεματοφύλακα, η στοχοποίηση του απελπισμένου λαού ως εχθρού, το φόρτωμα των αιτιών της κρίσης στο πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι της κοινωνίας, τους μετανάστες, οι όλο και πιο συχνές κατηγορίες ότι η Αριστερά «υπερβαίνει τα όρια της νομιμότητας», είναι αυτές που οπλίζουν το λόγο και το χέρι των μέχρι πρότινος περιθωριακών ναζιστικών οργανώσεων. Αυτών, που το Πολυτεχνείο και η Μεταπολίτευση καταδίκασε να λαθροβιούν στα λαγούμια της ιστορίας.

Επειδή οι περισσότεροι από μας μεγάλωσαν με το θρύλο του Πολυτεχνείου, με τις μεγάλες αφηγήσεις και όχι τα ξεφτίδια του καθημερινού βολέματος, οφείλουμε με αφορμή τις εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου να σηκώσουμε το γάντι της αναμέτρησης με τη λήθη, την φθορά, τη ρουτίνα.  Να αντιπαρατεθούμε ανοιχτά με το φασιστικό φαινόμενο και τους εκφραστές του προτάσσοντας ως όπλο απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό που αυτοί προπαγανδίζουν, την ταξική ενότητα και αλληλεγγύη.  Να δυναμώσουμε τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες με περιεχόμενο και προσανατολισμό ταξικό για να μην κυριαρχήσει το σκοτάδι της ανεργίας, της εξαθλίωσης, της τρομοκρατίας και του αυταρχισμού.

                                                                                     

Όταν πολεμάς για την λεφτεριά, είσαι κιόλας  ελεύθερος

Ν. Καζαντζάκης

 Image

 

 

 

                 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized